Rak nerki niebezpieczny nowotwór urologiczny
Rak nerki jest trzecim pod względem liczby zachorowań nowotworem urologicznym w Polsce. U większości pacjentów wykrywany jest przypadkowo.
Rak nerki zazwyczaj dotyka osoby starsze, powyżej 50 roku życia, choć szczytowa zapadalność przypada na wiek 60-70 lat. U mężczyzn prawdopodobieństwo zachorowania jest około półtora razu wyższe niż u kobiet. Nowotwór nerki polega na niekontrolowanym namnażaniu się komórek wykazujących cechy złośliwości.
Może występować jako:
– złośliwy (rozprzestrzenia się miejscowo i powstają przerzuty);
– łagodny (nie występuje naciek na sąsiednie narządy tkanki ani nie powstają przerzuty).
Główne objawy w zaawansowanym już stadium choroby to:
- krwiomocz,
- utrata masy ciała,
- anemia,
- ból w lędźwiowym odcinku pleców
- niedokrwistość.
Najczęściej występującym typem raka nerki u dorosłych jest rak nerkowokomórkowy (RCC).
Każdego dnia w Polsce 11 osób słyszy diagnozę rak nerki, a w wyniku tego nowotworu umiera codziennie 7 osób. U co trzeciego pacjenta jest on wykrywany w bardzo zaawansowanym stadium rozwoju, często z przerzutami do innych organów.
Trudna diagnoza
Rak nerki jest jednym z nielicznych nowotworów, którego zdiagnozowanie nie jest możliwe poprzez stosowanie badań przesiewowych, dających gwarancję rozpoznania we wczesnym stadium rozwoju choroby. Nowotwór ten, przez długi czas rozwija się w organizmie człowieka bezobjawowo. Pacjenci przychodząc do lekarza z zauważalnymi objawami, m.in. takimi jak: krwiomocz, odczuwalny guz
w jamie brzusznej czy ból w okolicy lędźwiowej , często nie zdają sobie sprawy z tego, że mogą to być objawy zaawansowanego stadium rozwoju raka nerki. Najlepszym sposobem umożliwiającym wczesne wykrycie raka nerki jest regularne, przynajmniej raz w roku, wykonywanie badań USG.
Leczenie nowoczesnymi metodami jeszcze nie u nas
Rak nerki leczy się głównie poprzez chirurgiczne usunięcie całej nerki lub jej fragmentu. Nie każdy jednak pacjent może zostać zakwalifikowany do leczenia chirurgicznego. Po usunięciu nerki oraz gdy stwierdzone są ogniska przerzutowe stosuje się tzw. leczenie systemowe. W ramach leczenia systemowego, możemy wyróżnić immunoterapię oraz terapie celowane. W Polsce przez wiele lat, jedyną możliwością leczenia chorych na raka nerki było zastosowanie cytokin. Leczenie to przynosi jednak korzyści wąskiej grupie pacjentów. Dziś największe nadzieje pokłada się w terapii celowanej, która jest mniej toksyczna i bardziej skuteczna niż stosowanie cytokin.
Niestety w Polsce dostęp pacjentów do nowoczesnych metod leczenia jest jeszcze ograniczony. W programie terapeutycznym dostępny jest tylko jeden lek, dwa inne dostępne są w ramach chemioterapii niestandardowej. - „Miejmy nadzieję, że z roku na rok lista dostępnych leków stosowanych w leczeniu raka nerki w Polsce będzie się powiększać, dając lekarzom możliwość większej personalizacji leczenia, a pacjentom szansę na nowocześniejsze terapie, które wpływają na wydłużenie i poprawę jakości życia” – uważa prof. Cezary Szczylik.
Najnowszym preparatem, jaki w naszym kraju został dopuszczony do stosowania w ramach chemioterapii niestandardowej, jest preparat pazopanib, zalecany jako lek pierwszego rzutu w zaawansowanym raku nerkowokomórkowym, a także u pacjentów, którzy wcześniej otrzymali leczenie cytokinami w zaawansowanym stadium choroby.
„Przeprowadzone badania wykazały, że u pacjentów przyjmujących lek pazopanib znacznie wydłużał się okres przeżycia bez progresji średnio o 9,2 miesiąca w porównaniu z pacjentami przyjmującymi placebo, u których okres ten wynosił średnio 4,2 miesiąca. Pazopanib wyróżnia się niewielką częstością działań niepożądanych, takich jak: zmęczenie, zapalenie jamy ustnej, czy zespół ręka – stopa” – podkreśla prof. Cezary Szczylik, Kierownik Kliniki Onkologii w Wojskowym Instytucie Medycznym w Warszawie.
2011-05-31




