Przewlekła choroba żylna
Pierwszym objawem jest zazwyczaj uczucie ciężkości nóg, szczególnie nasilone pod wieczór. Nogi puchną, stają się gorące i trudno nimi poruszać. Skóra staje się nadmiernie wrażliwa.
Później do objawów dołączają skurcze mięśni łydek, uczucie drętwienia lub mrowienia. Choroba ma postępujący przebieg. Powoduje ją nadciśnienie żylne i uszkodzenie zastawek żylnych, które warunkują prawidłowy powrót krwi żylnej do serca. Dolegliwości dotyczą głównie kończyn dolnych. Kobiety chorują trzykrotnie częściej.
Powstaniu choroby sprzyjają:
- brak ruchu
- siedzący tryb życia
- długotrwałe opalanie się
- noszenie skarpet i pończoch ze ścisłym ściągaczem
- noszenie obuwia na wysokim obcasie (powyżej 5 cm)
- nadwaga lub otyłość
- zaburzenia hormonalne
- stosowanie antykoncepcji hormonalnej
- stosowanie hormonalnej terapii zastępczej
- przewlekłe zaparcia
- skłonności genetyczne
- ciąża
- wiek - wzrost zachorowań obserwuje się w trzeciej dekadzie życia.
W początkowym okresie małe żylaki, zwane "pajączkami" traktowane są niesłusznie jako defekt kosmetyczny. Powinny być sygnałem do zgłoszenia się do lekarza i podjęcia leczenia. Nieleczone mogą doprowadzić do wielu poważnych schorzeń.
W zmienionych żyłach łatwiej dochodzi do stanu zapalnego naczynia i powstania w jego świetle zakrzepu. Pojawia się wtedy zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych. Skóra wzdłuż zmienionej chorobą żyły, jest zaczerwieniona, napięta i ciepła.
Później staje się cienka, czasem łuszczy się, pęka powodując krwotok z pękniętego żylaka. Jeśli stan zapalny przeniesie się na żyły przebiegające głębiej, powstają bolesne i trudne do leczenia owrzodzenia podudzi.
2010-09-14
