Nieswoiste choroby jelit
To schorzenia przewlekłe. Powodują je czynniki genetyczne, palenie tytoniu i usunięcie wyrostka robaczkowego.
Wrzodziejące zapalenie jelita grubego
Choroba, która dotyczy jednego odcinka przewodu pokarmowego – jelita grubego.
Do objawów należą:
- bóle brzucha zlokalizowane głównie w okolicy lewego dołu biodrowego,
- osłabienie,
- gorączka,
- spadek masy ciała
- biegunka z domieszką świeżej krwi.
Jeśli chorobą objęta jest odbytnica, biegunka może być krwista, a pacjent czuje bolesne parcie na stolec. Te objawy dotyczą łagodnego i umiarkowanego przebiegu choroby.
W przypadku pierwszego rzutu choroby, u chorych poniżej 50 roku życia, należy wziąć pod uwagę podłoże zakaźne choroby lub zespół jelita drażliwego.
U pacjentów powyżej 50 roku, należy podejrzewać chorobę nowotworową lub uchyłkową chorobę jelit. W postaci ciężkiej do tych objawów dołącza tachykardia i niedokrwistość.
Wystąpienie wzdęcia brzucha, gorączki powyżej 38,6, hipotonii i znacznie osłabionej perystaltyki jelit może wskazywać na toksyczne rozdęcie jelita grubego. W efekcie może dojść do perforacji jelita, która objawia się deskowatym brzuchem i silnymi bólami. Jest to wskazaniem do natychmiastowej interwencji lekarskiej.
Choroba Leśniowskiego- Crohna
Cechuje się stanem zapalnym, który obejmuje całą ścianę jelita oraz możliwym zajęciem przewodu pokarmowego na całej długości – od jamy ustnej do odbytnicy.
Pacjent odczuwa ból najczęściej w prawym dole biodrowym. Bólowi towarzyszy biegunka, może być tłuszczowa, rzadko zawiera domieszkę krwi. Chory zwykle dużo traci na wadze. W żołądku i dwunastnicy może dojść do procesów zapalnych. Pojawia się wtedy ból w nadbrzuszu, nudności i wymioty.
Częściej niż we wrzodziejącym zapaleniu jelit dochodzi do niedrożności i związanych z nią objawów. Do rozpoznania choroby używa się tzw. skali aktywności choroby Crohna. Lekarz bierze pod uwagę: ilość wypróżnień, nasilenie dolegliwości bólowych w jamie brzusznej, ogólne samopoczucie, utratę masy ciała, obecność wyczuwalnego w badaniu guza w jamie brzusznej, konieczność stosowanie leków przeciwbiegunkowych, hematokryt i OB. Choroba przebiega z przeplatającymi się fazami zaostrzeń i remisji. W przypadku rzutu choroby wskazane jest leczenie szpitalne.
W obu tych chorobach ważny jest sposób odżywiania. Pacjent musi wykluczyć z diety mleko krowie i jego pochodne, gdyż mogą one wpływać na częstość nawrotów. Chory powinien pozostawać pod opieką specjalisty gastrologa, dietetyka, a jeśli jest to konieczne, to okresowo pod opieką lekarza chirurga.
2011-02-18
