Anemia
Na początku anemii możemy odczuwać osłabienie, senność, zawroty głowy. Potem męczymy się przy najmniejszym wysiłku. Pojawia się także tzw. łaknienie spaczone, czyli chęć jedzenia rzeczy niejadalnych np. lodu, papieru, gliny.
Do tych objawów mogą dołączyć inne: kołatanie serca, uczucie duszności, łamliwość paznokci i włosów i pękanie kącików ust (zajady).
Spada wtedy liczba czerwonych krwinek lub zmniejsza się stężenie hemoglobiny. Jest to najczęstszy rodzaj anemii.
Do niedoboru żelaza może dochodzić, gdy jemy za mało produktów, które zawierają żelazo lub z powodu przewlekłego krwawienia, przy zbyt obfitych miesiączkach lub krwawieniach z przewodu pokarmowego. Jeśli zatem lekarz stwierdzi anemię z niedoboru żelaza, należy wykluczyć przyczyny inne niż niedoborowe.
Aby postawić diagnozę, oprócz oceny występujących objawów i badania ogólnego lekarz wykonuje proste badanie krwi – morfologię. Leczenie anemii jest dość proste: podaje się preparaty żelaza w tabletkach, które należy przyjmować zgodnie z zaleceniami.
Anemia z niedoboru żelaza jest najczęstszym rodzajem anemii, ale nie jedynym. W przypadku podejrzenia należy wykluczyć również inne jej przyczyny: przewlekłą utratę krwi (np. krwawienie z przewodu pokarmowego), anemię z niedoboru witaminy B12 i kwasu foliowego, anemie aplastyczne (spowodowane działaniem substancji szkodliwych np. niektórych leków na szpik kostny) lub inne anemie genetycznie uwarunkowane (np. talasemie, anemia sierpowata).
2010-10-27
