Łojotokowe zapalenie skóry
Częsta, przewlekła choroba. Charakteryzuje ją szorstka, sucha i zapalnie zmieniona skóra, pokryta żółtawymi łuskami - zrogowaciałymi komórkami złuszczonego naskórka. Schorzenie może rozwinąć się w każdym wieku, najczęściej dotyka osoby młode.
Zmiany mogą być swędzące, a na fałdach skórnych nierzadko czerwone i bolesne. Zazwyczaj powstają na twarzy: zajęte są brwi, powieki, okolice wargi górnej, nosa i uszu. Objęty zostaje też tułów: środkowa część klatki piersiowej, plecy, skóra pach, pachwin oraz skóra pod piersiami.
Przyczyna choroby jest nieznana, ale czynnikami wywołującymi mogą być stres i zmiana klimatu (często początek choroby zbiega się z wyjazdem na urlop).
U osób starszych łojotokowe zapalenie skóry może towarzyszyć np. chorobie Parkinsona lub innym zaburzeniom neurologicznym. Leczenie zależy od okolicy, w której występują zmiany.
2010-12-10
