Choroba Pageta
Przewlekłe metaboliczne schorzenie kości, występuje najczęściej u osób starszych. Kości stają się bardziej podatne na złamania i urazy. Choroba może rozwijać się przez lata, nie dając wyraźnych objawów.
W kościach stale zachodzą procesy odtwarzania. W chorobie Pageta ulegają one zaburzeniu. Nowo powstająca tkanka ma niewłaściwą strukturę, jest mniej zwarta i zawiera więcej naczyń krwionośnych niż kość prawidłowa.
Częstotliwość występowania choroby wzrasta z wiekiem. Najczęściej dotkniętymi kośćmi są: piszczel, kość udowa, kości biodrowe i czaszka. Zawsze objawom towarzyszy dotkliwy ból.
Kości udowe stają się tak miękkie, że wyginają się na zewnątrz, a kości podudzia do
przodu. Przy zniekształceniu ból z okolicy lędźwiowej promieniuje do
pośladków i nóg, znacznie utrudniając chodzenie, Czasem występuje
pogrubienie kości czaszki, a zniekształcenia w obrębie ucha wewnętrznego
mogą doprowadzić do głuchoty. Towarzyszą temu bóle twarzoczaszki i głowy.
Rozrastanie się naczyń krwionośnych w chorobowo zmienionej kości zwiększa
przepływ krwi do kończyn, wskutek czego stają się one cieplejsze. Jeśli
choroba obejmie ponad 1/3 szkieletu, serce zostaje obciążone dodatkową
pracą i może dojść do niewydolności krążenia. Zdarza się niekiedy poważne zniekształcenie kręgosłupa z uciskiem na rdzeń kręgowy i objawami neurologicznymi: niedowładami lub porażeniami.
2010-10-04
