Trądzik różowaty
To przewlekła choroba skóry twarzy. Najczęściej zapadają na nią kobiety po 30 roku życia, zwłaszcza te o jasnej karnacji i blond włosach.
U mężczyzn choroba występuje trzykrotnie rzadziej, ale jej przebieg jest cięższy.
Charakterystyczne dolegliwości to obrzęk i zapalenie skóry z z równoczesnym wystąpieniem małych pęcherzyków oraz teleangiektazja, czyli powstawanie skupisk drobnych naczyń krwionośnych tuż pod powierzchnią skóry.
Trądzik różowaty często zaczyna się jako zaczerwienienie środkowej części twarzy, stopniowo rozszerzające się na policzki i podbródek. Początkowo może być błędnie rozpoznany jako skłonność do łatwego rumienienia się lub nadwrażliwość na kosmetyki.
W miarę trwania choroby skóra bywa stale zaczerwieniona. Objawy mogą ustępować i powracać, ale rzadko znikają na trwałe. Nos może stać się czerwony i bulwiasty, co bywa brane za objaw alkoholizmu. Czasem picie alkoholu nasila objawy.
Około połowa osób z trądzikiem różowatym cierpi na przewlekłe zapalenie spojówek. W nielicznych przypadkach zajęta jest powieka i błona śluzowa oka, mogą powstać różowe wykwity na tułowiu, ramionach i nogach.
Przyczyna choroby nie jest znana. Wszystkie czynniki, które zwiększają powierzchowny przepływ krwi, np. stres, uderzenia gorąca w czasie menopauzy, alkohol, ekspozycja na światło i wysoka temperatura, leki rozszerzające naczynia – mogą nasilać objawy. czasem zmiany skórne są spowodowane zaburzeniami hormonalnymi.
Trądzik różowaty nie poddaje się leczeniu antybiotykami. Nie ma konkretnych sposobów leczenia – to dermatolog decyduje co robić.
2010-08-23
Czytaj także:
