Amarantus (szarłat zwisły)
To cenne źródło dobrze przyswajalnego białka, zawiera go więcej niż mleko. Inkowie i Aztekowie, którzy uprawiali tę roślinę wiele wieków temu nazywali ją „matką zbóż".
W Polsce funkcjonuje pod nazwą szkarłat i choć jest to roślina pochodząca się z Ameryki Południowej można ją uprawiać w naszych warunkach.
Spośród wszystkich zbóż amarantus ma najwyższą zawartość tłuszczu, którego głównym składnikiem są wielo- i jednonienasycone kwasy tłuszczowe. Jest źródłem wielu witamin, składników mineralnych, żelaza, wapnia, fosforu, potasu i magnezu. 100 gram nasion amarantusa pokrywa 1/3 dziennego zapotrzebowania na wapń.
Posiada w swoim składzie wszystkie aminokwasy egzogenne. Jest jednym z nielicznych źródeł skwalenu – związku, który przeciwdziała procesom starzenia się organizmu. Zawiera też sporą ilość antyoksydantów przeciwdziałających chorobom nowotworowym. Jest produktem łatwostrawnym, przyswajanym pięć razy łatwiej niż uważana za lekkostrawną skrobia kukurydziana.
W porównaniu z innymi zbożami zawiera dużo błonnika, dwa razy więcej niż otręby owsiane. Z tego powodu polecany jest szczególnie osobom cierpiącym na przewlekłe zaparcia. Spożywanie błonnika korzystnie wpływa również na obniżenie stężenia cholesterolu we krwi i zmniejsza ryzyko chorób nowotworowych. Ziarno amarantusa może być używane jako składnik potraw gotowanych, duszonych i zapiekanych. W sklepach ekologicznych można znaleźć także mąkę z amarantusa oraz płatki. Ziarno szybko się gotuje. W smaku przypomina słodkiego orzecha.
Więcej informacji: www.szarlat.com.pl
2010-09-20
