Wpływ psychiki na choroby skóry
Choroby skóry mogą mieć psychologiczne źródło – twierdzą dermatolodzy.
Łuszczyca to powszechnie występująca choroba skóry. Jednym z czynników, który wpływa na jej powstanie jest stan emocjonalny. Nie tylko łuszczyca, ale także pokrzywka i atopowe zapalenie skóry zaostrzają się pod wpływem stresu. Już 20 lat temu dermatolodzy stwierdzili, że istnieje silny związek między psychiką, a skórą pacjenta.
Nowa dziedzina nauki - psychodermatologia
Ta wiedza zaowocowała nową dziedziną medycyny – psychodermatologią. W Polsce zajmuje się nią m.in. prof. Anna Zalewska, która otworzyła pierwszy na świecie Zakład Psychodermatologii na Uniwersytecie Medycznym w Łodzi. Jej zdaniem stres może powodować wysypkę, ponieważ kiedy denerwujemy się wydzielane są hormony, które łączą się z receptorami skóry i pobudzają gruczoły łojowe.
Łuszczyca nazywana jest chorobą psychofizyczną, co oznacza, że zmiany na skórze mogą być wywołane lub nasilać się pod wpływem: depresji, niepokoju, gniewu i stanów lękowych. Taka interakcja często leży u podstaw błędnego koła zachodzącego między stanem skóry a emocjami.
Chorzy na łuszczycę przyznają, że dolegliwości - zmiany na skórze, wywierają ogromny wpływ na ich samopoczucie oraz funkcjonowanie w otoczeniu. Psycholodzy z kolei zwracają uwagę na stygmatyzację jaka ich dotyczy. Choroba bywa powodem społecznego odrzucania lub stopniowego wycofywania się z życia społecznego.
Terapia pomaga normalnie żyć
Samo postawienie diagnozy jest dla pacjenta dużym szokiem. Przechodzi on przez fazę zaprzeczenia, następnie złości i smutku, by ostatecznie się z nią pogodzić. Musi zaakceptować zmiany chorobowe, przyzwyczaić się z reakcjami innych, czasem zmienić styl życia np. zrezygnować z uprawianych sportów.
Wiele z tych osób ma obniżoną samoocenę. Inne możliwe konsekwencje psychologiczne to zaburzenia neurotyczne, tendencja do obsesji. W jednym z badań u co 10 osoby z łuszczycą stwierdzono myśli samobójcze.
Według prof. Zalewskiej w gorszej kondycji psychicznej są pacjenci starsi, zwłaszcza kobiety, które wykazywały większy niepokój i nasilenie objawów depresyjnych. Najlepiej radzą sobie młodzi mężczyźni z łuszczycą.
Objawy niepokojące to:
- obniżenie nastroju,
- zmęczenie
- poczucie zupełnego braku wartości
- nieuzasadnione poczucie winy
- problemy z koncentracją, niezdecydowanie
- zmniejszenie zainteresowania codziennymi czynnościami
- znaczna utrata masy ciała lub jej nadmierny przyrost
- bezsenność lub nadmierna senność
- pobudzenie lub zahamowanie psychoruchowe
- myśli samobójcze
Lekarze stwierdzili, że w leczeniu pacjentów z łuszczycą, którzy mają zwiększone zmiany po stresie dużą poprawę przynoszą sesje psychoterapeutyczne. Do najczęściej stosowanych metod należą terapia behawioralno – poznawcza, modyfikacja zachowania, terapia wglądowa, terapia rodzinna, psychoterapia wsparcia.
Źródło: Katedra i Klinika Dermatologii, Chorób Przenoszonych Drogą Płciową i Immunodermatologii CM UMK w Toruniu, Zakład Psychodermatologii UM Łódź
2011-03-16
