Dysmorfobia
Jest zaburzeniem psychicznym. Objawia się brakiem akceptacji własnego wyglądu. Trudno ją rozpoznać, bo we współczesnym świecie prawie każdy zwraca uwagę na swój wizerunek.
Sygnałem alarmowym powinno być to, że troska o wygląd zaczyna się przeradzać w obsesję i zajmuje większość czasu. Osoba dotknięta dysmorfobią przestaje wypełniać obowiązki, traci kontakt z otoczeniem, izoluje się, aby nie pokazać światu swoich „braków".
Mogą być to wady, które są widoczne tylko dla chorego np. małe blizny, znamiona, zmarszczki, rzadkie lub nadmierne owłosienie, drobne zmiany trądzikowe lub problemy z wagą.
Chory stosuje różne techniki maskujące dla swoich „niedoskonałości": zaczyna ubierać się inaczej, np. w za duże ubrania, nakrycia głowy, zapuszcza włosy, aby zasłonić twarz. Przybiera pozycje ciała, które mają zamaskować problem.
Nie zdaje sobie sprawy z istoty problemu, uważając, że ma problem o charakterze kosmetycznym. Jeśli szuka pomocy to u chirurga plastycznego, kosmetyczki lub u stomatologa.
Po właściwą pomoc powinien zwrócić się do psychologa lub lekarza psychiatry, który zaleci psychoterapię, czasem także leczenie farmakologiczne.
Dysmorfobii nie należy lekceważyć gdyż w skrajnych przypadkach może prowadzić nawet do samobójstwa.
2010-07-21
Czytaj także:
