Urban Legend: Królowa szczurów

Szczur nie ma przyjemnych konotacji, tak więc legenda o ukrytej królowej szczurów w czeluściach każdego dużego miasta też nie jest sympatyczna. Gryzoń z rodziny myszowatych uwielbia miasto. Szczur pojawia się na skwerach, przystankach tramwajowych, czy placach zabaw. Dotrze również do mieszkań w bloku, nie wspominając o domach w mieście. Szczur zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio roznosi najróżniejsze choroby.

Do rozpowszechnionych szczurów należą, znane również w Polsce, szczur śniady i szczur wędrowny  oraz szczur pacyficzny żyjący w południowo-wschodniej Azji i na wyspach Pacyfiku. Szczury lubią miasta, gdyż mają tam odpowiednie warunki bytowania. Zapewniają je pełne śmietniki, czy niesprzątane podwórka. Z jednej strony pełnią swoistą funkcję oczyszczającą miejski ekosystem, z drugiej – zwiększają zagrożenie chorobami. Szczury szczególnie upodobały sobie do życia piwnice, najróżniejsze ciągi kanalizacyjne, ale również pełne żywności magazyny. Gryzonie sprytnie wciskają się zawsze w różnego rodzaju szpary i stają się naszymi sublokatorami w miastach, dlatego bardzo ważne jest zabezpieczanie domów i rur, by gryzonie te nie dostawały się do środka.
 
Bo szczur niezaprzeczalnie jest szkodnikiem, niszczącym żywność i zbiory rolne. Zeruje również na zbiorach żywności magazynowanych w miastach. Charakteryzuje się wielką ekspansywnością i łatwością adaptacyjną. Szczur niewątpliwie obdarzony jest swoistą inteligencją i zwinnością. Przez wieki człowiek zmuszony był walczyć z nim o przetrwanie na danym terenie. We współczesnych miastach szczury chronią się dużo sprytniej, ale jednocześnie człowiek stosuje w celu ich wyniszczenia bardziej zaawansowane metody.
 
Szybko adaptują się do warunków, bo swoje przetrwanie uzależniają od znalezienie pokarmu. Dlatego szczury są bardzo ekspansywne, a największą aktywność przejawiają w nocy. Gryzonie są wszystkożerne, nie pogardzą nawet odpadkami pochodzenia zwierzęcego.
 
Nie bez znaczenia jest ich zdolność szybkiego rozmnażania się. W ciągu roku jedna para może przyczynić się do powstania rodziny złożonej z około 360 osobników. Deratyzacja bywa bardzo trudna i jest jednym z najczęstszych dowodów niesamowitych zdolności adaptacyjnych tych zwierząt oraz ich inteligencji. Bardzo często szczury w jednym mieście nie reagują na trutkę, która zabija szczury w innych miastach – uznano to umiejętnością dostosowawczą szczurów. Poza tym, zanim jakieś jedzenie stanie się ich pokarmem,  próbuje je zwiadowca, sprawdzając czy nie jest to trucizna. Szczur bywa jednak tak sprytny, że nie ruszy trutki.
 
Powszechnie wiadomo, że gryzoń może być nosicielem groźnych chorób. Szczur nie zaatakuje człowieka. Człowiek może jednak zarazić się od gryzonia drogą pośrednią, bowiem szczur jest wektorem dla około dwustu, najróżniejszych chorób. Najczęściej wymieniane to: gorączka krwotoczna z zespołem nerkowym, gorączka Lassa, hantawirusowy zespół płucny, histoplazmoza, hymenolepioza, leptospirozy, zapalenie wątroby typu E, włośnica i wścieklizna.
 
Szczur kojarzony jest też z tyfusem plamistym i innymi zaraźnymi plagami od czasów masowych chorób uśmiercających tysiące ludzi w Europie, a w szczególności Wielkiej Zarazy Londyńskiej. Podejrzenia okazały się słuszne, gdyż gryzoń jest żywicielem pcheł, które bezpośrednio roznoszą najróżniejsze choroby zakaźne. 
 
Albert Camus w „Dżumie” również czyni szczury symptomem nadchodzącej zarazy w Oranie. Jednego dnia zebrano i spalono sześć tysięcy dwieście trzydzieści jeden szczurów. Trzy dni później ta sama agencja podaje liczbę o dwa tysiące większą. W mieście pojawia się epidemia strachu, która słusznie w nagłej śmierci szczurów widzi nadchodzącej dżumy.
 
Szczury w 2010 roku zaatakowały miasta w Indiach, Birmie, Laosie i Bangladeszu, szczególnie dotkliwie dając się we znaku najuboższym, skupionym w slumsach mieszkańcach, nierzadko budząc w nich histerię. Winne okazały się lasy bambusowe, które raz na kilkadziesiąt lat przechodzą kwitnienie, podczas którego rodzą olbrzymie ilości nasion. Na jeden hektar lasu przypada ich wówczas po kilka ton. Szczury wykorzystują ten doskonałej jakości pokarm i rozmnażają się wówczas w rekordowym tempie, a migrując – bardzo szybko trafiają do miast.
 
Jedna z legend związanych z królem szczurów (albo królową szczurów) jest przerażająca. Złapano i zamknięto w klatce kilka szczurów. Gryzonie siedziały w zamknięciu, czekając na pokarm, którego nie otrzymały. Głodne szczury walczyły - silniejsze osobniki spożyły osobniki słabsze. W klatce pozostał tylko jeden szczur, który zasłużył na miano króla. Król szczurów został wypuszczony z klatki, żeby zagryzać pozostałe szczury, rozsmakowany krwią własnych sióstr i braci. Rozświetla to w pewien sposób genezę popularnego ‘wyścigu szczurów’ nie tylko w oparciu o laboratoryjne doświadczenia z gryzoniami. 
 
Literatura, a później filmy i gry komputerowe stworzyły również wizerunek królowej szczurów, jako ukrytej w czeluściach miejskich kanałów matki całego stada szczurów. Potężna, ale mało ruchliwa królowa jest oblepiona dziesiątkami dzieci, które bronią ją, przynoszą pokarm i chronią przed ludźmi i innymi zwierzętami. Stado szczurów jest w tych mitach prezentowane jak rój pszczół. Szczury bronią królowej za wszelką cenę, zbiegają się błyskawicznie do matecznika w momencie zagrożenia, ponieważ opanowały system porozumiewania się ze sobą za pomocą takich samych fal, jakimi posługują się nietoperze.

2012-11-17


Komary i zdrowie człowieka

Jedne z najbardziej znienawidzonych owadów na całym świecie – a na pewno najbardziej niewygodne dla mieszkańców Polski podczas spędzanych na świeżym powietrzu pięknych dni wiosny i lata. Komary zyskały taką złą sławę z jednego powodu. Samice tych niewielkich owadów odżywiają się wysysając krew ze zwierząt stałocieplnych oraz z ludzi.

więcej

Psychoterapia i redukcja szkód zjednoczone

W pierwszym kwartale 2012 Daily Telegraph wzbudził sensację informacją na temat nowego leku dla osób uzależnionych od alkoholu podawanego w celu redukcji ilości spożywanego alkoholu. Powołał się przy tym na eksperymentalne próby leku. Tabletka dziennie sprawiła, że osoby uzależnione zamiast wypijać ponad 80 g alkoholu piją co najwyżej 30 g dziennie. Preparatem tym okazał się nalmefen o handlowej nazwie Selincro, który już rok później trafił do europejskich aptek.

więcej

Jak godzić zdrowie z przyjemnościami?

Propaganda, która w ostatnich latach słusznie ostrzega przed konsekwencjami zażywania alkoholu sprowadziła ten napój do wspólnego kąta z wódką i spirytusem. Nie zmienia to jednak faktu, że piwo po czystej wodzie i herbacie jest nadal trzecim, najpopularniejszym napojem spożywanym na całym świecie.

więcej

Co zrobić, gdy ukąsi nas kleszcz?

Często nie wiemy, co zrobić w sytuacji, kiedy ukąsi nas kleszcz. W obawie przed boreliozą możemy swoją ignorancją skrzywdzić się jeszcze bardziej i dotkliwiej. Zapraszamy do obejrzenia kolejnego filmu z Medplaneta TV.

więcej
Kontakt O nas Regulamin Miasto Video Zdrowie Styl życia Psyche Medycyna Choroby Bez Tabu