Zakażenia szpitalne
Są związane z wykonywaniem dużej ilości inwazyjnych zabiegów na danym oddziale, metodami podtrzymywania życia (respiratory, żywienie pozajelitowe) oraz stosowaniem leków obniżających odporność.
Źródłem zakażenia mogą być: personel szpitala, sprzęt medyczny, przedmioty osobiste, materace, buty szpitalne, przedmioty szpitalne (łóżka, meble, klamki, sedesy, wanny), niektóre leki (np. krople do oczu), żywność i woda.
Najczęściej zakażenia są spowodowane: przenoszeniem drobnoustrojów na rękach, zanieczyszczoną odzieżą personelu, złymi warunkami sanitarno-higienicznymi lub brakiem kontroli zakażeń w szpitalach.
Zakażenia szpitalne mogą być endogenne – tzn. spowodowane florą bakteryjną pacjenta z powodu obniżonej odporności lub egzogenne spowodowane drobnoustrojami, które występują w środowisku szpitalnym.
Żeby stwierdzić zakażenie szpitalne należy zrobić dokładne badania mikrobiologiczne. Zakażenie uznaje się za szpitalne jeśli:
- wystąpiło 48-72 godziny od przyjęcia do szpitala,
- od 2 tygodni do kilku lat w przypadku zakażeń wirusami HBV, HCV, HIV i gruźlicą,
- do miesiąca po operacji.
Niedawno Główny Inspektor Sanitarny zaprezentował wyniki ogólnopolskiej kontroli, która objęła 223 szpitale na terenie całego kraju. Okazuje się, że niedostatecznie wykorzystuje się diagnostykę mikrobiologiczną, gdyż średnio pobiera się 18 posiewów na łóżko rocznie. Jest to 3 - krotnie mniej w porównaniu z innymi krajami UE. Poza tym dostęp do badań mikrobiologicznych jest ograniczony aż w co trzecim szpitalu.
Pacjent może zmniejszyć ryzyko zakażenia, jeśli dba o: mycie rąk po wyjściu z toalety, przed wejściem i po wyjściu z sali chorych (dotyczy to również personelu medycznego), mycie rąk przed posiłkami, noszenie odzieży ochronnej np. fartuchów. W ten sposób zapobiega się przenoszeniu bakterii na sprzęty i np. klamki i dalej na innych ludzi.
2010-11-19
