Choroba popromienna
Powstaje w wyniku napromieniowania zewnętrznego: z uszkodzonego reaktora jądrowego lub urządzenia do promieniowania rentgenowskiego.
Można ją także nabyć przez spożycie napromieniowanych produktów. Narażenie na umiarkowanym poziomie promieniowania (około jednej jednostki Gy) może spowodować chorobę popromienną, która przejawia się szeregiem objawów. Kilka godzin po napromieniowaniu pojawiają się biegunka, bóle głowy i gorączka, a potem nudności i wymioty.
Po tych objawach, może wystąpić krótki okres, bez żadnej dolegliwości. Jednak w ciągu kilku następnych tygodni mogą nadejść nowe, bardziej poważne objawy.
Na wyższych poziomach napromieniowania, wszystkie objawy mogą wystąpić od razu, jednocześnie z potencjalnie śmiertelnymi, rozległymi uszkodzeniami narządów wewnętrznych.
Ekspozycja na dawkę promieniowania o cztery Gy zwykle jest w stanie zabić połowę wszystkich zdrowych dorosłych osób.
Dla porównania, radioterapia w leczeniu raka polega zazwyczaj na podaniu kilka dawek od jednego do siedmiu Gy na raz - ale te dawki są silnie kontrolowane i zazwyczaj skierowane na mały obszar ciała.
W dłuższej perspektywie choroba popromienna może objawiać się zwiększoną liczbą zachorowań na nowotwory złośliwe (zwłaszcza układu krwiotwórczego i tarczycy), przyspieszonym procesem starzenia, bezpłodnością lub zwiększoną liczba wad wrodzonych, a także zaćmą.
W Polsce po katastrofie w Czarnobylu w 1986 r. powszechnie podawano dzieciom i dorosłym płyn Lugola ( wodny roztwór jodu) w celu profilaktyki raka tarczycy. Chodziło o to, by zapobiec wchłanianiu radioaktywnego izotopu jodu z opadów promieniotwórczych.
2011-03-23
