Zatorowość płucna
Spowodowana jest zatykaniem światła rozgałęzień tętnicy płucnej przez materiał skrzeplinowy niesiony z prądem krwi.
Głównym źródłem skrzeplin są żyły udowe, biodrowe i żyła główna dolna. Stamtąd skrzepliny niesione są z prądem krwi do tętnicy płucnej i jej rozgałęzień.
Częstość zatorowości płucnej rośnie wraz z wiekiem. Innymi czynnikami sprzyjającymi jest: długotrwałe unieruchomienie (np. osoba leżąca, unieruchomienie gipsowe na złamanej nodze), zabieg operacyjny, otyłość, rozsiany proces nowotworowy.
Głównymi objawami zatorowości płucnej jest
- duszność,
- ból w klatce piersiowej,
- kaszel,
- krwioplucie,
- nagła utrata przytomności.
Niestety w przypadku masywnej zatorowości płucnej pacjent często umiera, przed przybyciem pomocy lekarskiej. Leczenie powinno odbywać się w warunkach szpitalnych. Głównymi lekami są preparaty z grupy haparyny (zmniejszają krzepliwość krwi).
Terapia odbywa się głównie w następujących oddziałach: kardiologia, choroby wewnętrzne, intensywna terapia.
2011-05-12
