Zakażenie tasiemcem
Tasiemce żyją w przewodzie pokarmowym, długość ich ciała w zależności od rodzaju jest różna – wynosi od kilku mikrometrów do kilkunastu metrów. Zakażenie tasiemcem nazywane jest tasiemczycą.
Objawami zakażenia są: osłabienie, chudnięcie, nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, zaparcia.
Wyróżniamy kilka rodzajów tasiemca: tasiemiec bąblowaty – zakażenie nim dotyczy psowatych (psów, lisów, wilków). Ludzie zarażają się przypadkowo ponieważ jaja znajdują się na skórze zwierząt. Tasiemiec ten tworzy charakterystyczne bąble w narządach wewnętrznych. Tasiemiec karłowaty - bytuje w jelicie cienkim człowieka, można się nim zarazić spożywając jego jaja wraz z zanieczyszczonym pokarmem. Tasiemiec nieuzbrojony – żyje w jelicie cienkim człowieka, osiąga długość nawet do 12m, zarażamy się nim jedząc zarażone mięso wołowe. Tasiemiec uzbrojony – posiada haczyki za pomocą których przytwierdza się do jelita cienkiego człowieka. Jaja tego tasiemca spożywamy razem z mięsem wieprzowym.
Do zakażenia dochodzi drogą pokarmową poprzez zjedzenie mięsa (wieprzowe, wołowe) zawierającego tak zwane wągry tasiemca.
W diagnostyce wykorzystuje się badanie bezpośrednie próbki kału – próbkę ogląda się pod mikroskopem na obecność jaj lub członów pasożyta. Zakażenie tasiemcem leczy się lekami przeciwpasożytniczymi zazwyczaj w pojedynczej dawce. Terapię można powtórzyć w razie konieczności.
Leczeniem zajmują się lekarze następujących specjalności: medycyna rodzinna, choroby zakaźne.
2011-05-12
