Reakcje na stres

Schorzenie, które może się pojawić u człowieka, który przeżył bardzo silny stres, tragedię lub katastrofę.

Może wystąpić u osoby w każdym wieku ale najbardziej podatni są ludzie starsi, dzieci i młodzież. Najprawdopodobniej związane jest to z mniejszymi zdolnościami przystosowawczymi radzenia sobie z trudnymi sytuacjami. Bardzo często występuje u małych dzieci, które doznały ciężkich oparzeń (rozwija się w ciągu roku lub dwóch lat aż u około 80% dzieci – u dorosłych u około 30%).

Ludzie cierpiący na zespół stresu pourazowego wielokrotnie przeżywają dramatyczne sytuacje, które go spowodowały. Przykre wspomnienia mogą być powodowane przez dźwięk, zapach lub obraz, który kojarzy się z urazem. Zazwyczaj te osoby za wszelką ceną starają się unikać sytuacji, które mogą wywołać te wspomnienia. Osoby takie łatwo ulegają irytacji i nie kontrolują ataków złości. Występują u nich zaburzenia snu i trudności w koncentracji, agresja lub panika. Czasem wycofują się z aktywnego życia, nie reagują na bodźce, nie okazują zainteresowania i radości. Czują się opuszczone przez bliskich lub mają nieuzasadnione poczucie winy (np. po śmierci bliskiej osoby).

Do zdiagnozowania zespołu potrzebne są występujące minimum przez 3 miesiące co najmniej 3 z następujących objawów:
- unikanie wspomnień
- unikanie sytuacji, która spowodowała wstrząs
- brak zainteresowania codziennym życiem
- obojętność
- otępienie (niemożność odczuwania i okazywania uczuć)
- ponury obraz przyszłości

Oraz 2 objawy z poniższych:
- bezsenność
- drażliwość, napady złości, agresji
- trudności w koncentracji uwagi
- nadmierna czujność
- napady lękowe, panika, przerażenie
W leczeniu najlepsze wyniki daje leczenie farmakologiczne połączone z psychoterapią. Psychiatria i psychologia kliniczna to specjalności do których należy zwrócić się o pomoc.


 

2011-02-27