Mononukleoza
Mononukleoza to choroba zakaźna wywoływana przez wirus Epsteina-Barr. Najczęściej występuje u młodzieży i młodych dorosłych.
Nazywana jest chorobą pocałunków ponieważ przenoszona jest przez bezpośredni kontakt ze śliną lub wydzieliną z nosa osoby zakażonej tym wirusem. Mononukleozą można też zarazić się używając osobistych przedmiotów należących do chorego np. sztućce, szklanki, szczoteczka do zębów. W większości przypadków kontakt z wirusem Epsteina-Barr nie wywołuje objawów choroby. Styka się z nim blisko połowa dzieci do 5 r.ż. a mimo to nie chorują. Objawy choroby pojawiają się po upływie 30-60 dni od zakażenia. Najpierw występują bóle głowy i dreszcze, po 1-2 dniach występuje gorączka, ból gardła, powiększenie węzłów chłonnych zwłaszcza na szyi. Chorzy skarżą się na: osłabienie, brak apetytu, bóle mięśni i stawów. W cięższych przypadkach może dojść do powiększenia śledziony lub żółtaczki z powodu zajęcia wątroby.
Objawy choroby utrzymują się zwykle od 7 dni do 4 tygodni, ale pełne wyzdrowienie następuje dopiero po 2-3 miesiącach. Sama mononukleoza nie jest chorobą ciężką, niekiedy jednak może prowadzić do poważnych powikłań (szczególnie u osób z obniżoną odpornością np. AIDS). Do powikłań tych zalicza się zapalenie wątroby, trudności w oddychaniu (spowodowane obrzękiem szyi), zapalenie opon mózgowych, drgawki, zaburzenia psychiczne (wskutek zajęcia mózgu i układu nerwowego). Może rozwinąć się niedokrwistość hemolityczna lub dojść do pęknięcia śledziony. W badaniach krwi występuje obecność nieprawidłowych krwinek białych. Stwierdza się też obecność przeciwciał do antygenu Epstein-Barr.
W większości przypadków mononukleoza ustępuje samoistnie. Nie zaleca się leczenia antybiotykiem gdyż jest to choroba wywołana przez wirus. Gorączkę, ból głowy i inne dolegliwości bólowe zwalcza się paracetamolem.
Leczeniem zajmują się lekarze następujących specjalności: medycyna rodzinna, pediatria, choroby zakaźne.
2011-05-12
