Grzybice skóry
Do zakażeń skóry dochodzi zazwyczaj poprzez kontakt z zarażonym człowiekiem, zwierzęciem lub przez kontakt z przedmiotami, których używała osoba chora.
Przede wszystkim poprzez używanie wspólnego ręcznika, gąbki, butów, odzieży, itp.
Istnieje wiele różnych rodzajów grzybic, część dotyczy skóry owłosionej np. skóry głowy, część dotyczy skóry gładkiej jak np. stóp lub błon śluzowych jamy ustnej lub narządów płciowych.
Grzybica skóry gładkiej jest jedną z najczęściej występujących grzybic. Może wystąpić w każdym wieku. Pierwszym objawem są zazwyczaj okrągłe lub owalne zmiany rumieniowe, które mają tendencję do złuszczania się. Zmianom zazwyczaj towarzyszy bardzo silny świąd (nie leczone mają tendencje do szerzenia się). W przypadku grzybicy dłoni i stóp zmiany najczęściej występują między palcami i na przyśrodkowej powierzchni stóp. Objawami są: pęknięcia, łuszczenie skóry, świąd, nieprzyjemny zapach.Często zaatakowana jest tylko jedna stopa. Do zarażenia tą odmianą grzybicy dochodzi na basenach, saunach i podczas noszenia cudzego obuwia. Grzybica pachwin pojawia się w pachwinach, oraz na górnych częściach ud i między pośladkami. Zmiany skórne są zazwyczaj ciemno czerwone, w obrębie zmian występują pęcherzyki i grudki.
Grzybica skóry owłosionej to rzadziej spotykane postacie grzybicy. Zmiany pojawiają się zazwyczaj na skórze głowy i czasem w obrębie brody u mężczyzn. Zmiany są zazwyczaj drobne, ograniczone, ogniska złuszczają się. Włosy w obrębie tych ognisk są matowe, szorstkie, kruche i łamliwe.
Poza wyżej wymienionymi rodzajami grzybic jest jeszcze grzybica paznokci. Paznokcie stają się matowe, grube, pojawiają się na nich bruzdy i łatwo się kruszą. Zmiany obejmują również rogowaciejący naskórek wokół paznokcia.
Grzybicy można zapobiegać poprzez noszenie klapków na basenach, saunach i łazienkach hotelowych. Należy również unikać bezpośredniego kontaktu z zakażonymi ludźmi, zwierzętami oraz noszenia używanego obuwia nieznanego pochodzenia. Należy bezwzględnie osuszyć zamoczone skarpety, obuwie, ponieważ grzyby rozwijają się w wilgotnym środowisku. Należy unikać pożyczania nożyczek do paznokci innym osobom.
Leczenie gdzybicy jest bardzo długotrwałe i uciążliwe. Terapię nalezy podjąć ze względu nie tylko na uciążliwe dolegliwości ale i na możliwość zarażania innych. Bardzo często terapia musi obejmować zarówno leczenie miejscowe (maści, żele, lakiery) jak i ogólnoustrojowe – czyli leki przeciwgrzybicze podawane doustnie.
Dermatologia, medycyna rodzinna to główne specjalizacje zajmujące się leczeniem.
2011-02-28
