Gruźlica

Jest chorobą zakażną wywoływaną głównie przez prątek typu ludzkiego (Mycobacterium tuberculosis), wyjątkowo przez inne prątki (np. Mycobacterium bovis).

Szacuje się że liczba nowych zachowań na świecie obejmuje rocznie około 7 mln osób. Na gruźlicę umiera rocznie ok 3 mln ludzi (z czego 95% w krajach rozwijających się).  W krajach Europy szczyt zachorowań przypadał na wiek XIX. Obecnie gruźlica w USA i Europie stanowi duże zagrożenie dla osób z osłabioną odpornością (np. chorych na AIDS).

Do zarażenia gruźlicą dochodzi drogą kropelkową. Zakażenie prątkiem gruźlicy nie jest równoważne z zachorowaniem na gruźlicę. W typowych przypadkach bakterie dostające się do płuc powodują powstawanie odpowiedzi zapalnej co prowadzi do zachamowania namnażania bakterii. Pozostają jednak one w organizmie zarażonych osób w stanie uśpienia i mogą być przyczyną reaktywacji tej choroby w okresie późniejszym. Zachorowanie może wystąpić dopiero po miesiącach, lub latach od zarażania.

Głównymi objawami choroby są: kaszel, spadek wagi, zmęczenie, przewlekła gorączka, czasem nocne poty. Najczęstszą postacią choroby jest gruźlica płuc, rzadziej dochodzi do zajęcia nerek, mózgu, serca, wątroby, kręgosłupa, innych narządów wewnętrznych oraz kości.  Rozpoznanie gruźlicy opiera się na : identyfikacji zmian w płucach  (badania rentgenowskie klatki piersiowej, inne techniki obrazowania), ale pełna diagnostyka wymaga wychodowania bakterii z plwociny lub innych płynów ustrojowych, tkanek.

Gruźlica jest chorobą wyleczalną, wymagającą przyjmowania kilku leków zwykle przez okres 6 - 9 miesięcy. Gwałtownie przebiegające przypadki gruźlicy wymagają hospitalizacji. Po kilku tygodniach leczenia antybiotykami większość pacjentów chorych na gruźlicę nie stanowi już źrodła zakażenia.

Choroby płuc to specjalizacja zajmująca się leczeniem grużlicy.

UWAGA: dodatni odczyn tuberkulinowy wskazuje na obecność przeciwciał przeciwko prątkowi gruźlicy, natomiast nie świadczy o chorobie.
 

2011-02-28